یارِ پریسا

ما از بهرِ حیات طالب و شیدا شده ایم

غرق در نیک و بدی زشت و شکیلا شده ایم

زین تخم وجود در غرق ضمیر

گه مفلس پست گه شاه فریبا شده ایم

در کل وجود وحدتِ احسان و شرار

ما چنین فارغِ دنیا شده ایم

نه طالب خیریم و نه حزن اندود بلا

کس ندانست که چطور ما خودِ دریا شده ایم

خرسندی اندیشه ی نو باز ببین

در مُلک فنا غرق تمنا شده ایم

نیست بر ارکه دولت ما طبع هوس

ز تمنای بدی دولت بینا شده ایم

آری هم خنده ی صدقیم و هم درد تناقض مدام

چو نقطه ی پرگار جهان مهر ثریا شده ایم

نرفت چشم فلک ز بیداری ما در خوابی

زین لطف هفت رنگ وجود چشم تماشا شده ایم

((آرام)) ز رندی و ز هر مسئله جویی رهی باز نشد

زان تخم سرنوشت یار پریسا شده ایم

اشعار و سرودهای علیرضا مهرپرور ((حامد))...