قلم سفید

ز کوچه ی تن نمی آید صدای آزادی

مبحوس است سخن لاف عشق

مرد همدردی در یاریِ فصل

چنان پیچید بوی بت کده ی گمراهی

هر تصور شد یقین

هر تخیل حقیقت حزین

در میان ،آدمی گم در فضای پوچ خودخواهی

لبخند مرگ زدود گریه ی ناکامی

باید گفت خستگی را با آهی

درد را با سازی

باید نوشت عشق را با قلم سفید

بر سطح خاکستریِ خود بینی.

اشعار و سرودهای علیرضا مهرپرور ((حامد))...