کوه

امروز پا نهادم به بالینِ کوه بلند

تا کنم داد از این چرخ بلند

کوه پُر از زمزمه ی خنده ی باد

گوش من کَر از وزوزی شهر خیال

چه فضاییست در این بالای بلند

هویداست ز اینجا شهر فرنگ

کوه فریاد کنان خاموش بود

گوش من ز آن هلهله هایش پُر بود

کوه را دیدم مظهر صبر شده در بردباری

لطفی ست رسیده ز ظلم و بیدادی

هر کسی را که دیدم چو کوه بود مثال

جرعه ای صبر زده بود زین روزگار

کوه را هر کس نتواند فهمیدن

جز آن فهم که اندیشه کند در چرخ بلند.

اشعار و سرودهای علیرضا مهرپرور ((حامد))...