اشعار و سرودهای علیرضا مهرپرور ((حامد))

xa0 امروز پا نهادم به بالینِ کوه بلند تا کنم داد از این چرخ بلند کوه پُر از زمزمه ی خنده ی باد گوش من کَر از وزوزی شهر خیال چه فضاییست در این بالای بلند هویداست ز اینجا شهر فرنگ کوه فریاد کنان خاموش بود گوش من ز آن هلهله هایش پُر بود کوه را دیدم مظهر صبر شده در بردباری لطفی ست رسیده ز ظلم و بیدادی هر کسی را که دیدم چو کوه بود مثال جرعه ای صبر زده بود زین روزگار کوه را هر کس نتواند فهمیدن جز آن فهم که اندیشه کند در چرخ بلند....

xa0 نه شکایت سرمای سخت و نه درد ریزشِ سنگ ز لطف تو اردیبهشت نیست رنگ رنگ خبر باد نوروزی نیست این عید خجسته را شد روز شادی مرگ و رونق جنگ جنگ نباشد غمی مرا ز ین عالمِ تنگ تنگ جز آن تیشه که خورد به ریشه ام شد ننگ ننگ ببین ز گریه ی سردم رود شد رنگ رنگ زxa0 اشک من شبنم غم زد چنگ چنگ حکایت آشتی و قهر ندارد به عالم دوام شکست هزار آینه به ریزشِ سنگ سنگ حامد تبسم ماه و خنده ی خورشید شد نشان دوام حدیث و روضه ی مرگ بود ز نغمه ی جنگ جنگ xa0...